سالها است که اغلب صاحب نظران سیاسی، اجتماعی و اقتصادی در ایران، همگی بر یک نکته تاکید دارند که مشکل اصلی کشور ما مدیریت است. فساد، کم کاری، عدم بهره وری، هدر رفت منابع و … همگی از مدیریت غلط سرچشمه میگیرد. صورت مسئله را همه میدانیم، امّا انگشت شمارند افرادی که راه حل عملیاتی ارائه نموده باشند. در اینجا بنده قصد دارم به عقیده خودم اصلی ترین و کاربردی ترین راه حل برای برون رفت از وضعیت فعلی مدیریت در کشور ارائه کنم. هرچند پیش از این هم معدود افراد و نهادهایی در این خصوص اظهار نظر نموده اند مانند جناب دکتر عادل آذر و همچنین انجمن علوم مدیریت ایران.

در شرایط فعلی هر فردی با هر تحصیلات و هر میزان سابقه میتواند متصدی یک پست مدیریتی باشد، و تنها شرط آن تایید یا تشخیص مقامهای بالاتر از پست مورد نظر است (مانند تصمیم هیات مدیره برای انتخاب مدیر عامل یا تصمیم مدیر عامل برای انتخاب معاون).

هر شغل و حرفه ای که نیاز به مهارتها و دانش ویژه ای داشته و مستقیماً بر زندگی و حقوق مردم اثر قابل توجه داشته باشد، یک سازمان صنفی برای آن وجود دارد که بر کار متصدیان آن حرفه دائم نظارت میکند.

مانند سازمان نظام پزشکی، سازمان نظام روانشناسی، سازمان نظام مهندسی، کانون وکلا، که ورود و عضویت در هر کدام از این سازمانها، نیازمند اخذ قبولی در آزمون ورودی و در واقع کسب تاییدیه صلاحیت حرفه ای است.

در صورتیکه مدیریت بر شرکتها و سازمانها، مستقیما بر زندگی کاری و شخصی افراد همچنین سلامت جسی و روانی ایشان تاثیر گذار است، برای ارزیابی و تایید صلاحیت حرفه ای مدیران، هیچ سازمان نظارتی وجود ندارد.

قطعا اگر کلیه شرکتها حداقل در خصوص انتخاب مدیران عالی (مدیران عامل)، موظف بودند از افراد واجد صلاحیت حرفه ای مدیریت استفاده کنند، وضعیت اقتصادی و به تبع آن وضیعت اجتماعی، سیاسی و فرهنگی کشور در حال حاضر بسیار بسیار مناسب تر از وضعیت فعلی بود.

در صورت وجود چنین سازمانی میتوان متقاضیان مدیریت در سازمانها را ارزیابی و سطح بندی نمود و با توجه به دانش، تجربه و شایستگی متقاضیان، مجوز مدیریت در سطوح مختلف سازمانها را به ایشان اعطا نمود. همچنین با ارزیابی سالیانه مدیران از جنبه های مختلف میتوان علاوه بر کسب اطلاع از میزان دانش وی، شایستگی های رفتاری و انسانی مدیران که در پیشبرد اهداف افراد، سازمان و جامعه بسیار موثر است را نیز مورد سنجش قرار داد.

با سطح بندی مدیران به وسیله ارزیابی ها، و پیاده سازی ساز و کار تناسب شایستگی مدیران با سطوح مسئولیت ایشان، میتوان تصدی پستهای مدیریتی حساس را مورد کنترل قرار داد. برای مثال تنها مدیران دارای عالی ترین شایستگی ها مجاز خواهند بود بر مسند مدیریت شرکتهای سهامی عام یا تعاونی عام یا بانکها و … بنشینند. و به همین نسبت متقاضیان تصدی پستهای مدیریتی در شرکتهای سهامی خاص، تعاونی خاص و … باید متناسب با سطح مسئولیت شرکت و پست مورد نظر، واجد شایستگی های مدیریتی تایید شده در سازمان نظام مدیریت کشور باشند.

انتصاب مدیران شایسته و لایق در شرکتها و سازمانهای عمومی و اقتصادی قطعا میتواند سبب افزایش چشمگیر بهره وری در این سازمانها و به دنبال آن رشد اقتصادی، افزایش تولید ناخالص داخلی، کاهش تورم، کاهش بیکاری، کاهش جرم و جنایت، کاهش طلاق، افزایش ازدواج، افزایش امید به زندگی و در مجموع سبب توسعه کشور و بهبود سطح رفاه جامعه و افزایش قدرت ملی در سطح بین المللی شود.

برای دستیابی به این هدف و آرمان ملی باید چند قدم عملیاتی برداشته شود.

1- تدوین اهداف و برنامه های تشکیل سازمان نظام مدیریتی

2- تدوین اساسنامه سازمان و همچنین تعریف دقیق و عملیاتی صلاحیت حرفه ای مدیران در سطوح مختلف

3- تهیه و تدوین لایحه تشکیل سازمان نظام مدیریتی و تقدیم آن به مجلس

4- تهیه و تدوین لایحه قوانین لازم برای ضمانت اجرایی نظارت بر صلاحیت مدیران و تقدیم آن به مجلس (مانند الزام اداره ثبت شرکتها به پذیرش اطلاعات مدیران عامل شرکتها به شرط دارابودن تاییدیه از سازمان نظام مدیریت)

5- تشکیل هیات موسس سازمان نظام مدیریتی

6- صدور فراخوان برای ثبت نام و عضویت مدیران و متقاضیان مدیریت در کشور

7- تشکیل مجمع و انتخاب هیات مدیره و …

سازمان مدیریت و برنامه ریزی کشور و همچنین انجمن های مدیریتی در ایران میتوانند این مهم را به اجرا در آورند. تنها یک تصمیم جدی و یک اراده جمعی میطلبد تا کشور را بتوان از وضعیت فعلی نجات داد.

با آرزوی سربلندی ایران عزیز

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *